In 1955 nam een jonge ongehuwde studente een onmogelijke beslissing. Ze kon haar pasgeboren zoon niet alleen opvoeden, dus besloot ze hem af te staan voor adoptie. Ze hoopte dat hij terecht zou komen bij een gezin met een goede opleiding dat hem een beter leven kon geven.
Het eerste gezin dat voor hem was gekozen, trok zich op het laatste moment terug. Ze wilden een meisje, geen jongen. De baby werd afgewezen voordat hij het ziekenhuis zelfs had verlaten, en er moest snel een nieuw gezin worden gevonden.
Een arbeidersgezin stapte naar voren. De vader was een machinebouwer die nooit de middelbare school had afgemaakt, en de moeder werkte als boekhouder. Het was niet het gezin dat zijn biologische moeder voor ogen had gehad, maar ze beloofden dat ze hem op een dag naar de universiteit zouden sturen, en zij stemde in met de adoptie.
Deze jongen groeide op als een nieuwsgierig, technisch aangelegd en ongelooflijk creatief persoon. Hij bracht zijn jeugd door in de garage van de familie, waar hij voortdurend dingen maakte en uit elkaar haalde. Als tiener had hij genoeg lef om de directeur van een groot elektronicabedrijf te bellen, alleen om reserveonderdelen te vragen.
Die jongen was Steve Jobs, medeoprichter van Apple en een van de meest invloedrijke personen in de geschiedenis van technologie.
