Gedurende een korte periode werd ze een van de meest herkenbare vrouwen ter wereld.
Met haar lange blonde haar, opvallende gelaatstrekken en onvergetelijke aanwezigheid op het scherm brak Bo Derek eind jaren 70 internationaal door.
Maar het was niet alleen haar acteerwerk dat haar beroemd maakte. Eén film veranderde haar vrijwel van de ene op de andere dag in een wereldwijd symbool van schoonheid.
Die film was *10*.
De romantische komedie, uitgebracht in 1979, introduceerde Derek als Jenny Hanley, de vrouw die centraal staat in het verhaal.
Regisseur Blake Edwards zou haar hebben gezien en onmiddellijk hebben geweten dat ze geschikt was voor de rol, ondanks het feit dat ze vóór haar casting slechts in twee films had gespeeld.
Toen kwam de beroemde strandscène.
Derek rende over het strand met haar haar in kenmerkende vlechten en werd onmiddellijk een sensatie. *10* was een groot kassucces en haar uiterlijk werd een van de bepalende beelden van Hollywood aan het einde van de jaren 70.
TCM merkt op dat de film haar vrijwel onmiddellijk tot een groot sekssymbool maakte.
Plotseling kende iedereen haar gezicht.
Tijdschriftcovers, foto’s en televisieoptredens volgden, en haar blonde haar en kenmerkende uiterlijk werden onmiddellijk met die periode geassocieerd. Ze was niet langer simpelweg een jonge actrice die probeerde door te breken — ze was een cultureel fenomeen geworden.
Maar het beeld dat haar beroemd had gemaakt, zou uiteindelijk tot een ander hoofdstuk van haar leven behoren.
Derek bleef in de jaren 80 en daarna acteren en verscheen in films als *Tarzan, the Ape Man*, *Bolero* en *Ghosts Can’t Do It*. Haar carrière bracht echter nooit meer een rol voort die de buitengewone culturele impact van *10* evenaarde.
Naarmate de decennia verstreken, lieten foto’s een heel andere Bo Derek zien dan de jonge blonde ster die het publiek in 1979 had betoverd.
Haar gezicht en algehele uiterlijk veranderden natuurlijk met de leeftijd, terwijl het kapsel en de jeugdige uitstraling die zo nauw met haar roem verbonden waren steeds meer tot het verleden gingen behoren.
Toch verdween Derek nooit volledig. Ze bleef in het openbaar verschijnen en bleef nauw verbonden met een van de meest direct herkenbare beelden uit de cinema van de jaren 70.
Wanneer je foto’s uit het hoogtepunt van haar roem naast beelden uit haar latere jaren bekijkt, is het contrast opvallend.
De jonge vrouw die ooit Hollywoods ultieme “10” werd in de ogen van het verhaal van de film was ouder geworden, maar het beeld dat ze in 1979 creëerde bleef bevroren in de geschiedenis van de popcultuur.
