Toen de vijfjarige Alberto Cartuccia Cingolani een knus Italiaans theater binnenstapte en plaatsnam achter de piano, wist het publiek niet wat het kon verwachten. Maar toen hij zelfverzekerd de klep opende en begon te spelen, vielen de monden open. Het stuk? Mozarts Pianosonate nr. 16 in C-majeur, K. 545 — ook bekend als Sonata Facile. En Alberto speelde het als een ware virtuoos.
Vanaf de eerste maten ging er een fluistering door het publiek. Hoewel de sonate als “makkelijk” wordt bestempeld, is ze allesbehalve eenvoudig voor een kind. De vloeiende loopjes en klassieke precisie zijn zelfs voor getrainde volwassen pianisten een uitdaging. En toch zat daar een klein jongetje, met handen die nauwelijks een octaaf overspanden — en hij speelde het foutloos, met een helderheid en rust ver boven zijn leeftijd.
Nog indrukwekkender? Alberto begon pas met pianoles in 2020, tijdens de pandemie, onder begeleiding van zijn moeder Alessia (opera-zangeres) en vader Simone (pianist). Op 4½-jarige leeftijd won hij al online wedstrijden in heel Europa.
Het publiek prees niet alleen zijn techniek, maar ook de fysieke uitdaging van het instrument. “De piano is tenslotte veel moeilijker te bespelen voor hem dan voor een volwassene,” merkte iemand op. En dat klopte — zijn voeten konden de pedalen niet eens raken.
Maar zodra hij begon te spelen, was dat allemaal vergeten. Alberto’s vingers dansten over de toetsen met een muzikaal instinct dat je niet kunt aanleren.
Nu, acht jaar oud, blijft hij indruk maken in heel Italië en daarbuiten — hij trad op in Wenen, Madrid en kreeg zelfs de “Muziekprijs” tijdens de Giuseppe Sciacca Awards 2023 in het Vaticaan.
Het oordeel? Alberto Cartuccia speelde niet zomaar een sonate van Mozart — hij maakte ze tot de zijne. Op vijfjarige leeftijd liet hij de wereld zien (en horen) wat puur talent is.
