Σε ένα μικρό και γεμάτο σπίτι στο Κεμπέκ γεννήθηκε ένα κοριτσάκι, το 14ο παιδί της οικογένειας. Τα χρήματα ήταν τόσο λίγα, που η μητέρα της την έβαζε να κοιμάται μέσα σε ένα συρτάρι, επειδή δεν υπήρχε χώρος ούτε για μια κούνια.
Μεγαλώνοντας, μοιραζόταν κάθε βράδυ το ίδιο κρεβάτι με τρία ή τέσσερα από τα αδέλφια της. Το φαγητό δεν ήταν πάντα δεδομένο και όταν το ψυγείο άδειαζε, η μητέρα της έβρισκε έναν έξυπνο τρόπο να ταΐσει τα παιδιά. Έφτιαχνε μια απλή πίτα με καρότα και ποτέ δεν τους έλεγε την αλήθεια. Τα παιδιά νόμιζαν πως ήταν μια λιχουδιά, χωρίς να γνωρίζουν ότι η μητέρα τους προσευχόταν να μην καταλάβουν πόσο λίγο φαγητό είχε απομείνει.
Παρά τις δυσκολίες, το σπίτι ήταν πάντα γεμάτο μουσική. Οι γονείς και τα αδέλφια της δημιούργησαν ένα οικογενειακό μουσικό συγκρότημα και εκείνη συμμετείχε από τότε που μόλις είχε αρχίσει να περπατά. Στα 12 της χρόνια έγραψε το πρώτο της τραγούδι μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της.
Μια κασέτα με αυτό το τραγούδι έφτασε στα χέρια ενός μουσικού μάνατζερ, ο οποίος συγκινήθηκε μέχρι δακρύων ακούγοντας τη φωνή της. Πίστεψε τόσο πολύ στο ταλέντο της, ώστε υποθήκευσε το ίδιο του το σπίτι για να χρηματοδοτήσει τον πρώτο της δίσκο.
Αυτό το μικρό κορίτσι από το γεμάτο σπίτι στο Κεμπέκ ήταν η Σελίν Ντιόν. Μεγάλωσε και έγινε μία από τις πιο επιτυχημένες τραγουδίστριες στην ιστορία της μουσικής.
