Op slechts 14-jarige leeftijd was Johnny Manuel — toen bekend als “Little Johnny” — al een artiest met een platencontract, trad hij op als voorprogramma van grote sterren en leefde hij zijn droom. Toen liet zijn platenlabel hem vallen en belandde hij weer thuis, met een carrière die voorbij leek voordat die goed en wel was begonnen.
Jaren later betrad hij het podium van seizoen 12 van America’s Got Talent, met de kans om die droom terug te winnen. Voordat hij ook maar één noot zong, vertelde hij de jury hoe teleurgesteld hij als kind was geweest, omdat hij geloofde dat hij voorbestemd was om “op te stijgen en de sterren te zien”, en hoe graag hij wilde dat deze nieuwe start zou bewijzen dat hij eindelijk zichzelf kon zijn.
Toen begon het optreden. Manuel koos voor Whitney Houstons krachtige ballad “I Have Nothing”, een nummer waarbij je je vocaal nergens kunt verstoppen, en bracht het met indrukwekkende controle en emotionele diepgang. Zijn stem bouwde zich gedurende de coupletten geleidelijk op, voordat hij tijdens de kenmerkende toonsoortwisseling van het nummer de hoogte in schoot. Het publiek kwam halverwege het optreden overeind. Het was het soort auditie dat een zaal stil krijgt — groots, technisch uiterst precies en duidelijk persoonlijk.
De jury was unaniem. Alle vier de juryleden stemden voor, waardoor Manuel doorging naar de Judge Cuts-ronde, waar zijn AGT-avontuur enkele dagen later een nog groter moment zou beleven.
Manuel trad vervolgens op in de kwartfinales en halve finales, maar bereikte de finale niet. Toch was zijn deelname aan AGT niet het einde van zijn verhaal: later vertegenwoordigde hij Bulgarije op het Eurovisie Songfestival van 2018 met de groep Equinox en verscheen hij in een virale auditie bij The Voice Australia, waarbij alle vier de coaches hun stoelen omdraaiden.
Van kindster tot comebackverhaal bewees Johnny Manuel dat een valse start niet het laatste woord hoeft te zijn.
