W 1955 roku młoda niezamężna studentka podjęła niemożliwie trudną decyzję. Nie mogła sama wychować swojego nowo narodzonego syna, dlatego postanowiła oddać go do adopcji, mając nadzieję, że trafi do wykształconej rodziny, która zapewni mu lepsze życie.
Pierwsza rodzina wybrana dla niego wycofała się w ostatniej chwili. Chcieli dziewczynkę, a nie chłopca. Dziecko zostało odrzucone, zanim jeszcze opuściło szpital, i trzeba było szybko znaleźć nową rodzinę.
Zgłosiła się para z klasy robotniczej. Ojciec był mechanikiem, który nigdy nie ukończył szkoły średniej, a matka pracowała jako księgowa. Nie była to rodzina, którą wyobrażała sobie jego biologiczna matka, ale obiecali, że pewnego dnia wyślą go na studia, i zgodziła się na adopcję.
Ten chłopiec dorastał jako ciekawy świata, uzdolniony technicznie i niezwykle kreatywny człowiek. Dzieciństwo spędzał w rodzinnym garażu, majsterkując i tworząc różne rzeczy. Jako nastolatek miał odwagę zadzwonić do prezesa dużej firmy elektronicznej tylko po to, aby poprosić o części zamienne.
Tym chłopcem był Steve Jobs, współzałożyciel Apple i jedna z najbardziej wpływowych osób w historii technologii.
